Zodra ik de Rue Cler in loop, verandert het tempo. Hier lijkt Parijs even minder een stad die je moet bekijken en meer een stad waar het dagelijkse leven voor je ogen afspeelt. De geur van versgebakken brood komt uit de boulangerie, bij de fromagerie liggen de kazen uitgestald en voor de cafés zitten mensen aan kleine tafeltjes. Een krant op tafel, een koffie erbij, gesprekken die alle kanten op gaan.
De rue Cler ligt in het 7e arrondissement en is grotendeels autovrij. De oude kasseien, de winkels die hun waren buiten uitstallen en de terrasjes geven de straat precies dat beeld van Parijs waar ik zo van houd. Niet het Parijs van de bekende bezienswaardigheden, maar het Parijs van alledag. Hier komen de locals hun boodschappen doen. En juist dat vind ik zo leuk.
Boodschappen doen zoals een Parisienne
Ik kan uren kijken naar de manier waarop Parijzenaars hun boodschappen doen. Geen overvolle winkelwagens voor een hele week, maar een baguette onder de arm, een stukje kaas, wat groenten, misschien een fles wijn. Vers gekocht en bedoeld voor vandaag.
In Parijs is boodschappen doen bijna een dagelijks ritueel. Je loopt van de bakker naar de fromagerie, maakt een praatje en kiest zorgvuldig wat je nodig hebt. Je koopt met je ogen, maar misschien nog wel meer met je neus. Ruiken de aardbeien lekker? Ziet het brood er goed uit? Welke kaas past bij de wijn die vanavond op tafel komt? In de rue Cler kun je dat allemaal van dichtbij meemaken. Ik loop er graag langzaam doorheen en laat me verleiden door de etalages. Een slager, een bakker en patisserie, een groentewinkel, een bloemenzaak en natuurlijk de fromagerie. Het ene na het andere kleine winkeltje vraagt bijna om even naar binnen te gaan. Mijn favoriete plek is de fromagerie, waar de keuze uit honderden Franse kazen bijna overweldigend is. Ik zou willen dat ik thuis zo'n winkel om de hoek had.
Een café en de wereld aan je voorbij
En dan zijn er de cafes. Op het terras zit ik graag met een koffie of iets te eten terwijl ik kijk naar de mensen die voorbijlopen. Dat is voor mij een van de leukste dingen om te doen in Parijs: niets bijzonders doen, alleen maar observeren. De vrouw met een boodschappentas, iemand die snel een baguette gaat halen, een stel dat aan het tafeltje naast me zit te praten. Misschien zijn ze onderweg naar huis voor de lunch. Misschien hebben ze net boodschappen gedaan voor het weekend. En ondertussen stel ik me voor hoe het zou zijn om hier te wonen. Om niet als bezoeker door Parijs te lopen, maar hier op een gewone zaterdagochtend je boodschappen te doen. Dat gevoel krijg ik vaak in de rue Cler. Even lijkt Parijs niet alleen een bestemming...
Parijs zoals ik het graag zie
Wat ik zo bijzonder vind aan de rue Cler, is dat je hier het dagelijkse Parijs kunt voelen. Je hoeft niets te bezoeken of af te vinken. Je hoeft alleen maar te lopen, te kijken en je af en toe ergens neer te zetten.
De straat ligt in een van de elegante delen van het 7e arrondissement, tussen mooie historische gebouwen en niet ver van de Eiffeltoren. Maar het zijn juist de kleine dingen die mij bijblijven: de geur van brood, bloemen bij de ingang van een winkel, een rij kazen achter de toonbank, het geluid van bestek op een terras. De volgende keer dat ik er ben, wil ik iets anders doen. Dan schuif ik aan bij Bistrot Le Petit Cler, een typisch Parijse brasserie met houten stoeltjes en een uitnodigend menu.
Hoewel… misschien loop ik eerst nog even langs de fromagerie.
Want dat is het gevaar van de rue Cler: je komt er voor een wandeling en voor je het weet, heb je een baguette onder je arm, een stuk kaas in je tas en alweer zin om langer in Parijs te blijven.
Reactie plaatsen
Reacties