Er zijn plekken in Parijs waar ik telkens weer naartoe terugkeer als ik in Parijs ben. Place Dauphine is zo'n plek. Vaak loop ik vanaf de Pont Neuf de smalle Rue Henri Robert in. Het is bijna onmogelijk om niet even stil te vallen wanneer het plein zich langzaam opent. Alsof iemand de drukte van Parijs achter je dichttrekt. Geen lawaaierige boulevards, geen eindeloze stroom toeristen, maar een rustig driehoekig plein waar de bomen voor verkoeling zorgen en de gevels verhalen lijken te vertellen.
Intiem Parijs
Ik zoek meestal een plekje op een bankje of een terras en kijk gewoon. Naar de mensen die een krant lezen, een potje pétanque spelen of met een espresso in de zon zitten. Het is een van die plekken waar je begrijpt waarom de Fransen zo goed zijn in nietsdoen. Of beter gezegd: genieten van het moment.
Een plein met meer dan vierhonderd jaar geschiedenis
Dat dit plein zo harmonieus aanvoelt, is geen toeval. Place Dauphine werd aan het begin van de zeventiende eeuw aangelegd in opdracht van koning Hendrik IV. Hij wilde van het westelijke puntje van Île de la Cité een elegante woonwijk maken. De naam verwijst naar zijn zoon, de dauphin, die later als Lodewijk XIII de troon zou bestijgen.
Hoewel veel gebouwen door de eeuwen heen zijn aangepast, herken je nog altijd de opzet van toen. De rode bakstenen, natuurstenen details en steile daken geven het plein een bijna tijdloze uitstraling. Het voelt alsof Parijs hier even is blijven stilstaan.Misschien is dat wel precies waarom ik hier zo graag kom.
Even binnenlopen bij Papeterie Gaubert
Een van mijn favoriete adressen ligt aan het plein zelf: Papeterie Gaubert. Alleen al voor de winkelpui blijf ik graag even staan. Zodra je binnenstapt, lijkt de tijd nog verder terug te draaien. De oude houten trap kraakt zacht onder je voeten, de balken aan het plafond vertellen hun eigen geschiedenis en overal liggen prachtige notitieboeken, vulpennen en papier dat bijna te mooi is om te gebruiken. Als schrijver kan ik daar onmogelijk met lege handen naar buiten lopen. Een nieuw notitieboek voelt altijd als een nieuw avontuur. Alsof de verhalen er al in verstopt zitten en alleen nog opgeschreven hoeven te worden.
Gastronomie
Rondom Place Dauphine vind je verschillende cafés en restaurants waar het heerlijk is om neer te strijken. Niet om haastig te lunchen, maar om urenlang mensen te kijken. Heb je zin in iets zoets, loop dan eens binnen bij La Terrasse op nummer 27. Hier proef je de creaties van gerenommeerde patissiers Philippe Conticini en Jeffrey Cagnes. Alleen al de vitrines zijn een kunstwerk. Een perfecte plek voor een uitgebreid ontbijt of een lange koffiepauze terwijl het leven op het plein rustig aan je voorbijtrekt.
Mijn tip
Ik kom hier het liefst vroeg in de ochtend. Dan hangt er nog een bijzondere stilte tussen de gevels en hoor je vooral het gezang van vogels en het zachte geluid van voetstappen op de kasseien. Het voelt alsof Parijs nog niet helemaal wakker is.
Blijf daarna niet alleen op het plein. Wandel ook de kades langs de Seine op of steek de Pont Neuf over. Vanaf daar heb je een prachtig uitzicht over de rivier en zie je hoe oud en nieuw Parijs naadloos in elkaar overlopen.
Misschien is dit wel het mooiste aan Parijs: soms zijn de meest bijzondere herinneringen juist de momenten waarop er eigenlijk helemaal niets gebeurt.
Reactie plaatsen
Reacties