Na de stille weken van augustus komt de stad langzaam weer op gang. De straten worden drukker, winkels openen opnieuw hun deuren en in de cafés worden de eerste verhalen over de zomer uitgewisseld.
La rentrée is begonnen.
En hoewel ik niet naar school hoef, geen nieuwe schriften hoef te kaften, voelt september ook voor mij als een nieuw begin.
Misschien komt dat wel door Parijs. Parijs in augustus voelt anders. Er zijn minder mensen op straat. Je kunt ineens zonder wachten een tafel krijgen op een terras waar je normaal gesproken moet zoeken naar een vrij stoeltje. In sommige straten hoor je vooral je eigen voetstappen. En dan zijn er de gesloten winkels.
Fermé pour les vacances
Ik vind die briefjes op de deuren altijd iets charmants hebben. Alsof Parijs je eraan herinnert dat niet alles altijd maar door hoeft te gaan. De Parijzenaar gaat op vakantie. Geen ‘ik ben bereikbaar voor noodgevallen’, geen laptop die mee moet naar het zuiden. Gewoon weg. Naar familie, naar de kust, naar de Provence of naar dat kleine huisje buiten de stad waar de dagen een kabbelend ritme hebben. Wanneer ik door Parijs loop en al die gesloten luiken zie, denk ik weleens: misschien zouden we daar allemaal iets meer van mogen leren.
En dan is het september
Maar hoe heerlijk die rust ook is, ik vind het misschien nog wel leuker wanneer het weer wat levendiger wordt in Parijs. Het begint heel subtiel. Een winkel die na weken weer open is. Een etalage die is veranderd. De eerste herfstcollecties die voorzichtig tussen de laatste zomerjurken verschijnen. Alleen al door een straat lopen en merken dat het gewone Parijse leven weer begonnen is, kan me een heerlijk gevoel geven.
Het nieuwe seizoen hangt in de lucht
September heeft in Parijs een eigen kleur. De zomer is nog voelbaar, ook wel Indian Summer genoemd. Op een zonnige middag zit je nog gewoon op een terras te genieten. De dagen worden langzaam korter en aan het einde van de middag krijgt de stad die zachte, bijna gouden gloed waar ik zo van houd. In de etalages verschijnen blazers, trenchcoats en schoenen voor het nieuwe seizoen Op de markten liggen andere groenten en fruit. En ergens tussen augustus en september lijkt Parijs haar zomertenue langzaam uit te trekken.
La rentrée is meer dan terugkeren
De Fransen noemen dit moment la rentrée. De terugkeer.
Maar ik vind dat eigenlijk een veel mooiere betekenis hebben dan alleen ‘weer aan het werk gaan’.
Het is terugkeren naar je eigen ritme. Naar de mensen die je tijdens de zomer minder hebt gezien. Naar je favoriete café. Naar de bakker op de hoek die de deuren weer heeft geopend. En misschien is juist dat waarom september zo'n fijne maand is.
Je hebt de zomer achter je. Misschien heb je gereisd, misschien heb je niets anders gedaan dan thuis zijn. Misschien heb je veel meegemaakt of juist helemaal niets. Maar je hebt een beetje afstand genomen van het alledaagse en wanneer je weer terugkomt, kijk je toch anders naar de dingen die er altijd al waren.
Een kleine rentrée voor jezelf
Misschien hoef je daarom ook niet op een grootse manier aan een nieuw seizoen te beginnen. Je hoeft geen lijst met twintig goede voornemens te maken. Misschien is het genoeg om iets kleins te veranderen. Een nieuwe route naar je werk. Een boek dat al maanden op je nachtkastje ligt eindelijk openslaan. Een tafel reserveren voor een lange lunch met een vriendin. Je kledingkast opruimen. Een middag vrijmaken zonder plannen.
Of, als je net als ik van Parijs houdt, een beetje Parijs aan je eigen september toevoegen.
Zet Franse muziek aan terwijl je kookt. Haal een mooie bos bloemen in huis. Zoek een recept uit een Franse kookboek. Drink je koffie eens niet achter je computer, maar aan tafel.
Het zijn kleine dingen.
Mijn favoriete Franse septembergevoel
Misschien is dat ook waarom ik zo van september in Parijs hou. De zomer is nog niet helemaal verdwenen. Op een terras kun je nog steeds in de zon zitten. De avonden zijn zacht. Maar de herfst hangt al in de lucht. De eerste bladeren beginnen te verkleuren. Ik krijg zin om plannen te maken. Om nieuwe plekken te ontdekken. Om weer uren door Parijs te dwalen. Om een café binnen te lopen en aan een tafeltje bij het raam te zitten. Om te schrijven, te lezen, te genieten. Misschien is dat wel mijn eigen versie van la rentrée. Niet alles opnieuw uitvinden, maar opnieuw kijken. Naar Parijs. Naar het seizoen dat voor me ligt. En vooral naar het gewone leven, dat na een lange zomer ineens weer verrassend nieuw kan voelen.
Bonjour septembre. Je suis prête.
Reactie plaatsen
Reacties